Mam 51 lat. 6 lat temu przestałam nosić szminkę. Teraz wróciła do mojej torebki.

Pierwszą szminkę kupiłam w wieku 19 lat. Od tego dnia nigdy się z nią nie rozstałam. Przez trzydzieści lat, gdziekolwiek bym nie poszła, miałam w torebce czerwoną szminkę.

6 lat temu schowałam ją do szuflady. Od tamtej pory już jej nie wyjęłam.

Tak naprawdę nawet się tego nie zauważa. Dzieje się to stopniowo. Pewnego wieczoru szykujesz się na kolację, nakładasz szminkę, patrzysz w lustro i coś jest nie tak. Nie wiesz co, ale ci się nie podoba. Ścierasz ją. Nakładasz nude. Mówisz sobie, że to wybór stylistyczny. "Czuję się tak bardziej stonowana."

Prawdę zrozumiałam dopiero później, w samochodzie, po wyjściu z kolacji służbowej. Spojrzałam w lusterko wsteczne przy zapalonym świetle wewnątrz auta. Szminka była kompletnie rozmazana. Wniknęła w małe pionowe linie nad górną wargą, jakby to były rynienki. Wyglądały jak promienie źle narysowanego słońca.

Pamiętam, że pomyślałam: "wyglądam jak moja babcia." Moja babcia paliła dwie paczki dziennie do 78. roku życia. Ja nigdy w życiu nie wzięłam papierosa do ust.

Zmarszczki wokół ust to nie twoja wina. Ale świat o tym nie wie.

Nazywają je "liniami palacza". To nazwa niesprawiedliwa i myląca. Większość kobiet, u których się pojawiają, nigdy nie tknęła papierosa. Powodowane są utratą kolagenu, powtarzającymi się ruchami warg (mówienie, całowanie, picie przez słomkę), ekspozycją na słońce oraz konkretną cechą anatomiczną: skóra nad górną wargą jest jedną z najcieńszych na całej twarzy.

Ale poza domem nikt o tym nie wie. Ludzie je widzą i myślą palaczka. Twoje koleżanki z pracy też. Dermatolog za pierwszym razem też. Twój mąż, kiedy spotyka cię po latach i zauważa różnicę, też.

Przez 18 miesięcy żyłam z tym milczącym oskarżeniem. Nigdy z nikim o tym nie rozmawiałam. Za bardzo się wstydziłam nawet powiedzieć na głos "mam zmarszczki wokół ust". Wydawało mi się, że przyznaję się do porażki.

Małe kłamstwa, które sobie powtarzałam:

• Czerwień to już nie mój kolor.
• Czuję się bardziej szykownie z nude.
• Weszłam w inny etap życia.
• Szminka postarza.

Każde z tych zdań było małym poddaniem się. Wtedy tego nie rozumiałam.

Co próbowałam (i co nie zadziałało)

W pewnym momencie postanowiłam stawić czoła problemowi. Minęły kolejne 12 miesięcy, zanim znalazłam coś, co naprawdę działało. W tym czasie wydałam, licząc dokładnie, ponad 2500 złotych na produkty i zabiegi. Wyliczam je, bo może jesteś w połowie tej samej drogi.

Serum przeciwzmarszczkowe. Trzy różne marki, od 250 do 500 złotych. Wszystkie obiecywały efekty "w 4-6 tygodni". Po 6 tygodniach: żadnej widocznej różnicy. Moje zmarszczki wokół ust wyglądały dokładnie tak samo jak wcześniej.

Nocne plastry na usta. Te hydrożelowe płatki, które nakłada się przed snem. Kosztują 60-120 złotych za sztukę. Tymczasowy efekt, który trwa godzinę po ich zdjęciu. Potem wszystko wraca do stanu wyjściowego.

Wypełniacz u medycyny estetycznej. Doszłam aż do konsultacji. Wycena: 1800 złotych za sesję, do powtórzenia co 8 miesięcy. Lekarz powiedział mi szczerze: "Saro, na zmarszczkach wokół ust wypełniacz daje efekty, ale ryzykuje zmianę wyrazu uśmiechu. Kobiety, które się na to decydują, często same siebie nie poznają." Wyszłam z gabinetu bez rezerwacji.

Tutoriale makijażu "anti-aging". Techniki na "niewnikanie szminki w zagłębienia". Działały przez 20 minut. Potem wszystko znów się rozmazywało. A w międzyczasie musiałam nałożyć 4 warstwy produktu: podkład, puder, konturówkę, szminkę. Czułam się jak pomalowana.

W wieku 50 lat poważnie rozważałam rezygnację ze szminki na zawsze. Ostateczne poddanie się.

Odkrycie było niemal przypadkowe

Moja przyjaciółka, Federica, ma 47 lat i pracuje jako wizażystka od prawie 30 lat. Spotkałyśmy się na kolacji urodzinowej, miała perfekcyjnie nałożoną ciemnoczerwoną szminkę. Żadnego rozmazania, żadnych zagnieceń.

Zapytałam ją: "jak to robisz? Jaka to szminka?"

Roześmiała mi się w twarz. "Saro, to nie szminka. To to, co nakładasz POD nią."

Wyciągnęła mi z torebki biały sztyft. Mały. Miał metalowy aplikator zaokrąglony na końcu. Powiedziała mi: "to primer przeciwzmarszczkowy, który wymazuje zmarszczki. Nakładasz go dokładnie na zmarszczkę, jedno pociągnięcie, czekasz 30 sekund, a potem nakładasz na to szminkę. Zmarszczki fizycznie znikają. Już ich nie widać."

Powiedziałam jej: "na moich nie zadziała."

Odpowiedziała: "Na moich i moich koleżanek zadziałało. Na twoich też zadziała."

Produkt, o którym mówi Sara:

Arelia Primer Przeciwzmarszczkowy

Wymazuje zmarszczki · Metalowy aplikator · Dostępny tylko online

Kup z 50% Zniżką

Pierwszy test, w łazience, przy zapalonym świetle

Federica wysłała mi link tego samego wieczoru. Nazywa się Arelia. Po raz pierwszy od trzech lat poszukiwań pojawiła się nadzieja.

Zamówiłam go.

Pierwszy raz użyłam go w łazience rano, przed spotkaniem. Oczyściłam skórę, nałożyłam Arelię metalowym aplikatorem bezpośrednio na pionowe linie nad wargą. Świeże, niemal chłodzące odczucie. Rozprowadziłam palcem w jednym kierunku. Odczekałam 30 sekund. Nałożyłam szminkę.

Zmarszczek już nie było.

Nie "złagodzonych". Nie "mniej widocznych". Zniknęły. Jakby zostały wypełnione od wewnątrz. Szminka została na ustach, żadnego osadu w zagnieceniach, żadnego rozmazania. Kolor był wyraźny, zdefiniowany, jak wtedy, gdy miałam 30 lat.

Stałam przed lustrem przez 5 minut. Potem zrobiłam zdjęcie i wysłałam je Federice z dopiskiem: "nie wierzę."

Odpowiedziała: "witaj w klubie."

Trzy miesiące później

Minęły trzy miesiące. Używam go codziennie. Ten mały biały sztyft leży na dnie mojej torebki, obok czerwonej szminki, która wróciła z szuflady.

To, co się zmieniło, to nie tylko wygląd moich ust. To to, jak się czuję, kiedy wychodzę z domu. Nie patrzę już w telefon w trybie selfie ze strachem. Nie pytam już męża "jak wyglądam?" przed kolacją. Nie odmawiam zdjęć grupowych. Patrzę w lustro i myślę: "to ja."

We wrześniu jadę na ślub mojej siostrzenicy. Już wybrałam sukienkę. Będę miała ciemnoczerwoną szminkę, tę samą, którą nosiłam w wieku 30 lat.

Sześć lat temu myślałam, że ta część mojego życia jest skończona.

Myliłam się.